Czeslaw Milosz Polish School

	Strona Glowna
	Klasy
	Kursy
	Kalendarz
	Wydarzenia
	Zapisy
	Cel Szkoly
	Biografia Milosza
	Galeria
	Kontakt

ZAPISY
kliknij tutaj

Slonecznych wakacji!

Informacje:
224 489 1473

Czeslaw Milosz (ur.1911), poeta, prozaik, eseista, tlumacz; przed 1939 w wilenskiej grupie Zagary; podczas okupacji niem. uczestnik podziemnego zycia kulturalnego w Warszawie; 1945-1950 w pol. sluzbie dyplomatycznej; 1951 pozostal na emigracji we Francji, od 1960 w USA, 1961-78 prof. Uniw. Kalifornijskiego w Berkley; od 1992 czl. PAU. W poezji ewoluowal od apokaliptycznej (zbior Poemat o czasie zastyglym 1933) i symbolistyczno-estet. wizji swiata (Trzy zimy 1936) przez ironiczno-tragiczny obraz losow ludzkich w czasach wojny (Ocalenie 1945) ku problematyce historiozoficznej i kulturowej, w ktorej dominujacym tematem jest konfrontacja uniwersalnych wartosci moralnych i estet. z doswiadczeniami hist. czlowieka XX w.; w tworczosci poet., programowo zintelektualizowanej, laczacej liryzm z klasycyzujaca dyscyplina, patos z ironicznym dystansem, Milosz odwoluje sie do roznych tradycji (T.S.Eliot), takze rodzimej tradycji romantycznej; poematy Traktat moralny (1948), Traktat poetycki (1957), zbiory wierszy Miasto bez imienia (1969), Gdzie wschodzi slonce i kedy zapada (1974), Dalsze okolice (1992); w esejach podejmuje rozwazania nad istota poezji, polemizuje z utartymi sposobami widzenia nar. tradycji poszukuje zrodel kryzysu duchowego wspolczesnego czlowieka, objawiajacego sie m.in. erozja wyobrazni rel.; m.in. Zniewolony umysl (1953), Rodzinna Europa (1959, Czlowiek wsrod skorpionow (1962 – o S.Brzozowskim), Ziemia Ulro (1997), Ogrod nauk (1979), Zaczynajac od moich ulic (1985); powiesci polityczne: Zdobycie wladzy (1955), wspomnieniowa Dolina Issy (1955, ekranizacja T.Konwickiego 1982); dziennik Rok mysliwego (1990); przeklady poezji (tom Mowa wiazana 1986), zwlaszcza anglosaskiej (od Szekspira i J.Miltona po Eliota i R.Jeffersa), takze poezji polskiej na jezyk angielski, tekstow biblijnych (m.in. Ksiega Psalmow 1979); Wiersze (t. 1- 2 , 1984), Wiersze (1993) Historia literatury polskiej do roku 1939 (1969, wyd. pol. 1993) : prowadzil korespondencje z Th. Mertonem (Listy 1991).
W 1980 r. otrzymal literacka Nagrode Nobla za caloksztalt tworczosci.
W 1989 r. otrzymuje doktorat honoris causa Uniwersytetu Jagiellonskiego. Tego samego roku Milosz otrzymuje kolejny doktorat honoris causa , tym razem Harvard University. W 1992 r. otrzymuje doktorat honoris causa Uniwersytetu Witolda Wielkiego w Kownie i takze Uniwersytetu w Bolonii i w Rzymie.
W 1994 r. zostal odznaczony Orderem Orla Bialego.
Ostatnie tomiki poezji : To (2000) Druga przestrzen (2002), Orfeusz i Erydyka (2002) oraz Spizarnia literacka (2004) i Podróze w czasie (2004).
Zmarl 4 sierpnia 2004 r. w Krakowie.